اينم counterpoint

Friday, November 11, 2005

دلم دوست پسر ايتاليايی می خواد! به خدا اينم جاه ما زندگی می کنيم؟  می خواستم توی ژانويه ام ای تی ايتاليايی بگيرم (آخه ولزلی تو ژانويه نداره) ولی فکر نمی کنم کرديتش حساب بشه فعلا برای روسی اسم نوشتم.  بحثهای خيلی داغ روی ارکيد در مورد فوتباليستهای ايتاليايی و اسپانيايی و اينا هست برای همين کمی نوستالژيکم.  حوصله ام از اينجا سر رفته.  پسراش خيلی زشتن.  هر چی گفتيم بيايم آدم فهميده ای باشيم به قيافه اهميت نديم ديديم نخير چطور مردها می دن؟  واقعا! چطور مردها به خاطر اينکه از قيافه يکی خوششون نمياد دلش رو می شکنند يا با يک نفر قطع رابطه می کنند و مسخره بازی در ميارن؟  يا اينقدر احمقند که به طرف می گن!!!!  اصلا انگار حاليشون نميشه که يک سری حرفها رو به يک نفر نبايد زد.  جدی می گم اصلا هم شوخی ندارم. اصلا خودمون رو می گم. من در اين برخوردهای اخيری که با ايرانيها به خصوص مردهای ايرانی داشتم (آخه من به علت رفتن به يک مدرسه دخترانه برخوردم با مردهای غير ايرانی به مراتب کمتره و اونهايی هم که می بينم ironically انگليسی هستند و از دانشگاه کمبريج اومدن و خيلی باحال و مودب هستن.) متوجه شدم که اينها يک سری طرز رفتار رو انگار اصلا ياد نگرفتند منظورم همون social mannerism ه.  يعنی در حرف زدن با تو و يا کسان ديگه هر چی به عقلشون برسه می گن اصلا فکر نمی کنن اين حرف که زدن نداشت!   مثلا يک دختره ای رو ما باهاش آشنا شديم که تازه از ايران اومده بود اين اصلا من از اين دختر منفی تر نديده ام به عمرم.  همه چيز زشت بود همه آدمها احمق و بی شعور بودند.  بعد جالبتر اين بود که می گفت آره خوشم نمياد ايرانيها چقدر براشون هموسکشواليتی مهمه و بزرگش کردن چقدر احمق و بی کلاسند و بعد دو دقيقه بعد می گفت اين ژاپنی ها هم انگار عقل ندارن که فلان غذا رو می خورند.  بعد هم هی می گفت من (يعنی خودش) چقدر چاقم (و شايد ۱۰۰ پوند بود) خلاصه وقتی از کانادا برگشتيم به خواهرم گفتم من می شم سهيلا (زن داييم) از اين به بعد همه چيز خيلی خوبه همه زيبان همه لاغرند.  همه خوشگلند.  يا مردهايی که به آدم وسط مهمونی می گن تو چرا رژيم نمی گيری يا تو چرا کفشت يا لباست فلان طوره يا يکهو شروع می کنند تو رو ايگنور کردن يا عدا اطفار در ميارن! يا يک طوری با تو حرف می زنند انگار تو که اون چيزی که می گن از قدرت مغزيت به دوره بعد تو دو تا می ذاری روش و بهشون پس می دی چششون ۱۰ تا می شه و بعد چون خوششون نيومده به يک چيز ديگه گير می دن.  از اين رفتار که شايد هزاران بار ديدم بچگانه تر و immature تر وجود نداره. يا حرفهای بی اساس و بنياد می زنند.  می ری ديدنشون اصلا غيب می شن می رن توی زمين هر چی هم براشون مسج می ذاری که فلانی فلان طور می خواستم حالت رو بپرسم خبری ازت نبود گفتم شايد مردی! اصلا انگار نه انگار وجود داری! من نمی دونم ما که اينقدر حرف از ادب و تربيت می زنيم چمونه؟  يا توی مهمونی می بينندت اصلا انگار نديدنت.  واقعا وجود يک چنين آدمهايی به من نشون داد که چقدر از بودن با آدمهای مثبت لذت می برم.  و شديدا طرفدار euphemism!  اصلا خودتون فکر کردين مارلون براندو هستين که با آدم اينطوری حرف می زنين؟ مگه من به تو می گم چرا دماغت گنده است يا چرا ابروت رو ور نمی داری يا چرا بو عرق می دی؟ حالا اگه by the virtue of being iranian بهت محل می زارم فکر کردی کی هستی؟ و خلاصه اينکه هيچ علاقه ای با معاشرت با آدمهايی که مراعات احساسات آدم رو نمی کنند ندارم.  نه اينکه همه شون خيلی هات و سکسی ان؟  هاهاها به قول يکی از دوستان these are the ones who can't tell the difference between clitoris and the fifth moon of saturn if their life depends on it. جداها!   مسخره اينجاست که طرف خودش ابراز علاقه کرد و I reciprocated.  مسئله اينه که من طرف رو به خاطر قيافه اش نمی ديدم هيچ قيافه ای هم نداشت و برای من هم اهميتی نداشت.  ولی چرا نبايد داشته باشه؟  کی گفته که مردا بايد اهميت بدن و زنا نه.  خوب معلومه من خوش قيافه رو ترجيح می دم.  از اين امروز من می خوام واقعا به قيافه اهميت بدم.  می خوام دوست پسرم شکل نستا باشه!  seriously if that's what I like, why settle for less؟  واسه چی ما به مغز قانع می شيم؟  مغز بدون قيافه و قلب همونقدر يک نفر رو مغرور می کنه که قيافه بدون مغز و قلب.  حداقل بذار يک نفری دلت رو بشکنه که هر سه تاش رو داره.  من هر سه تاش رو دارم و هر سه تاش رو می خوام.

يک چيز ديگه که بی اساس و بنياده اين غرور احمقانه و بدتر از اون اين نژادپرستی احمقانه که من اهل فلان جام چقدر باحالمه که من فقط توی ايرانيها تا حالا ديده ام.  مدتی پيش به يکی از دوستهای دختر ايرانی داشتم حرف می زدم گفت مردهای ايرانی خيلی جالبند فکر می کنند دخترهای ايرانی بايد خيلی از خداشون باشه اگه طرف گيرشون بياد.  خوب آره اگه طرف سرش به تنش بيارزه چرا که نه تا سمرقند هم دنبالش می رم.  ولی خودشون اينقدر کارهای آنتيک می کنند از جمله عواملی که بالا نام برده شد.  که آدم دمش رو می زاره رو دوشش دو تا پا داره ده تا ديگه قرض می کنه و می گه الفرار! 

راستی جواب سوال هنر اسلامی رو پيدا کردم حرفش رو بعدا می زنم.

/ 5 نظر / 14 بازدید
ملودي

سلام خانومي اين موضوعي كه نوشتي جالب بود منهم با اين جور موارد برخورد كردم كه خيلي رو اعصابم راه مي ره ... راجع به هنراسلامي من فكر كنم هر هنري كه پيدايشش در دوره اي بوده كه اسلام وارد ايران شده رو ربطش مي دن به هنره اسلامي البته مطمئن نيستم بعدش هم مرسي از تبريك تولد تو اركات :D

خورشيد خانوم

من شديدا باهات موافقم، شديدا تاکيد می کنم کليه عکس هايی که گذاشتی رو. اصولا در مورد فوتباليست های ايتاليايی همه جوره موافقم!!

ناشناس

من وقت نکردم بخونم...اما ميخونم..امدم بگم که امدم هااااا

bita

پسر ايتاليايی می خوای؟ من همکلاسی دارما بفرستم؟

someone

follow these steps if you don't want to embarras yourself again (if you don't know how it works by now) 1- take a look in the mirror 2- look for someone equally attarctive (or ugliness) 3- ask yourself why they don't take your calls and why they're not willing to see you again 4- if you're still not getting it, go back to step 1 again. 5- you still don't get it, even when everybody's saying it DIRECTLY to your face ? 6- go for self-promotion and start a weblog when nobody sees your face 7- forget about step 1 but don't go out with anyone either!