گيس گلابتون
یکشنبه ٢٩ تیر ،۱۳۸٢
سلامی دوباره

Sunday, July 20, 2003

سلام بر همهء عزيزانی که منو با نوشتن در اين سايت motivate می کنن.  باز هم از اين کارهای خوب خوب بکنيد لطفا.  ديروز يکی از دوستان داشت اين بلاگ رو می خوند و به من گفت که نبايد در مورد خانواده ام اين طوری حرف بزنم.  جوابی برای هر کس اين سئوال براش پيش اومده دارم: خسته شدم!!!!

 (اصلا من اين وبلاگ رو شروع کردم که حرفهايی که نمی تونستم به اطرافيانم بگم رو توش خالی کنم!) می دونين اگه بهم می گفتن يه خصوصيّت ايرانيها رو نام ببر که ازش متنفری٬ می گفتم دورويی ه!  هر مشکلی که ايرانيها دارن منشاءش همينه!  همهء ما ايرانيها مشکلاتی داريم٬ ولی عوض اينکه در موردشون کاری بکنيم تنها کاری که بلديم و تشويق می شيم که بکنيم اينه که عدای اينو در بياريم که هيچ مشکلی نداريم و بهترين خانوادهء دنيا رو داريم!  مثلا فکر نمی کنم کسی توی ايران بزرگ شده باشه و تا حالا کتک نخورده باشه ولی مگه می شه از دهن کسی اين حرف رو بيرون کشيد!  مشکل اينجاست که مردم نمی فهمند که هيچ تقصيری ندارند اگه بی گناه کتک می خورند! در نتيجه تنها کاری که بلديم اينه که روی مشکلاتمون سرپوش بذاريم و در عوض پز چيزهايی که داريم و ديگران ندارند رو بديم!

همهء مردم بالاخره مشکلاتی دارند.  يه نفر مشکلش يه چيزه٬ يکی ديگه چيز ديگه است!  مثلا من شديدا با خانواده ام مشکل دارم٬ در مورد مسائل مختلف از جمله پول (مشکل اينجاست که پول دارند ولی حتی نمی خوان برای خودشونم خرج کنند)٬ خانوادهء کس ديگه ممکنه اين مشکل رو نداشته باشن ولی در عوض به عنوان يک دختری که با پدر و مادرش زندگی نمی کنه٬ من خيلی independent هستم و اصلا پدر و مادرم هم اينو promote می کنن٬ يا اينکه در روابط من با مردم هيچ دخالتی نمی کنن٬ من اگه ۸۰ تا دوست پسر هم داشتم بهم چيزی نمی گفتن و به انتخاب شخصی من احترام می ذارن (البته من رو هم می شناسن (که هيچ کس رو قبول ندارم) که چيزی نمی گن) يا از اون ادمهايی که تو رو دنبال کنن يا ۵۰ بار در روزی بهت زنگ بزنن ببينن کجايی نيستن و اصلا کاری به کار چه می دونم  طرز لباس پوشيدن و  مسائل اينطوری ندارند و به نظرشون اين يه انتخاب شخصيه که به اونا مربوط نيست. در حالی که شنيدم که ۹۰٪ خانواده های ايرانی حتی اونهايی که در امريکا زندگی می کنن دخترهاشون اين مشکل ها رو دارن. 

به نظر من اينی که يه نفر مسائلی که با خانواده داره رو به ديگران بگه نبايد موجب بشه که مردم به اون شخص بد نگاه کنن که چرا تو اين حرفها رو می زنی بلکه بايد موجب يه احساس همدردی بشه.  وگرنه اگه حرف زدن راجع به مسائل و مشکلات خوب نبود٬ اين همه روانشناس و councelor توی آمريکا پول در نمی آوردن! تازه من هنوز چيزی از مشکلات خانوادگيمو نگفته ام!    

Ghesse goo

خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]